مرتبه چهارم - ( لبّ اللبّ ) توحيد انبياء و اولياء و مقربان درگاه احديت است كه جز خدا چيزى نمىبيند چنانچه على عليه السّلام ميفرمايد : ما رأيت شيئا الا و رايت اللّه قبله و بعده و معه ( يعنى نديدم چيزى را مگر اينكه خدا را پيش از آن و بعد از آن و با آن ديدم ) و اين مرتبه را حكما مرتبه فنا مينامند . چهارم از اقسام توحيد توحيد عبادتى است : به اين معنى كه عبادت و بندگى مختص به واجب الوجود است و غير او سزاوار پرستش و لايق عبوديت نيست و اين معنى مطابقى كلمه طيبه لا إله الا اللّه است ( يعنى معبودى جز خدا نيست . ) و دليل بر اين مطلب اين ستكه پس از آنكه ثابت شد خداوند را شريكى در ذات و افعال نيست و تمام خيرات و فيوضات و نعم و الطاف از جانب اوست عقل حكم مىكند كه جز ذات پاك او احدى لايق پرستش نيست براى اينكه غير او ممكن و سرتاپا احتياج و مقهور اراده حق تبارك و تعالى است و واجب الوجود و غنى بالذات و قادر مطلق منحصر به اوست . علاوه بر اينكه انسانى كه خداوند او را اشرف موجودات قرار داده و همه آنها را بطفيل وجود او و براى انتفاع او آفريده است چگونه زير بار پرستش بتى كه بدست خود ميتراشد و يا آتش و آفتاب و ستارگانى كه براى استفاده او خلق شده‌اند و يا موجودات ديگر كه در امكان و احتياج مانند او هستند ميرود ، زهى نادانى و نفهمى ! و مخالفين توحيد عبادتى نيز بسيارند مانند بت‌پرستان ، آفتاب‌پرستان ستاره‌پرستان ، درخت‌پرستان ، و عبده ملائكه و جن و انبياء و طائفه از صوفيه كه قائلند در وقت نماز بايد صورت مرشد و قطب را در نظر گرفت و غير اينها از طوايف ديگر . و جميع اين عقايد باطل و شرك و منافى با توحيد عبادتى است . و در اينجا از ذكر چند نكته ناگزيريم :